حالا دیگر در تاریخ سیاسی معاصر ایران تقریبا این مساله که سیاسیون ایرانی همیشه چند منزل از مردم خویش عقب باشند، به یک نظریه و قاعده تبدیل شده است؛ از نفس پدیده انقلاب اسلامی در بهمن ۵۷ گرفته تا جنگ و پساجنگ و فتنه‌های بعدی در سال‌های ۷۸ و ۸۸.

امروز دوباره این وجه عمده تاریخ معاصر ایران را می‌شود در برق چشمان بعضی مسوولان دولتی از روی کار آمدن بایدن به عنوان رییس‌جمهور جدید ایالات متحده دید. سوی دیگر قضیه اما مردمی هستند که حالا دیگر برایشان یقین شده عمده نابسامانی وضع موجود در اشتغال و اقتصاد، نه میوه تحریم بلکه ثمره بی‌تدبیری دولتی است که کباده تدبیر می‌کشید. حالا بعد از هفت سال و موریانه‌خوارشدن یک تفاهم نیم‌بند، گویا زیر میز برجام زدن توسط ترامپ درس عبرت نشده است و دوباره سیاسیون و دولتمردان از مردم عقب افتاده‌اند؛ مردمی که می‌دانند احتکار و بالا و پایین‌شدن فشار کرونا و جولان دلالان در اقتصاد و معیشت چیزی نیست که به بند تحریم گره خورده باشد ولو آنکه مسوولان اجرایی کشور، شنبه‌ها از وقایع مطلع شوند و بار بی‌مسوولیتی خویش را حواله کاخ سفید ‌دهند. حالا هم بی‌توجه به عبرت برجام دوباره دخیل به کاخ سفید بایدن بسته‌اند تا مگر فرجی شود، غافل از آنکه ممکن است برق چشم«بایدنیست‌»های وطنی دوباره به در بسته بخورد.

تاریخ انتشار : ۲۷ آبان ماه ۱۳۹۹ ساعت ۱۴:۵۳
شناسه مطلب : 18908
ارسال دیدگاه
نام و نام خانوادگی
پست الکترونیک
کد امنیتی